STORMCHASING @ WIJNENDALEBOS

Ok, niet zo spectaculair als in Amerika, maar gedurende de maand juni
werden we geconfronteerd met enkele onweders.
Als landschapsfotograaf kijk je continue naar de hemel, naar het licht.
Wolken werken als een filter en zorgen voor diffuus of plaatselijk licht.
De formaties en kleuren van onweerswolken zijn prachtig!
Hoe dikker de pak, hoe liever!

Stormchasing

Een dik pak wolken, yes!
Tijdens de rit naar huis kon ik mijn ogen niet van de hemel afhouden.
Interessante wolken aan de rechterkant, nog mooiere wolkenformaties aan de linker.
Daarbovenop piepte de zon regelmatig door het wolkendek om het landschap plaatselijk te verlichten. #TRIGGERED
Ik moest en zou naar buiten trekken.

Eens thuis gekomen veranderde ik van uniform en trok richting het Wijnendalebos.
Rond het bos heb je enkele open velden om de grootsheid van de wolken vast te leggen.

In dergelijke situaties gaat het snel.
Voor je het weet krijg je een douche over je heen.
De boodschap is: efficiënt werken.
Ik had twee body’s klaar toen ik arriveerde.
Toen de lucht steeds donkerder werd,
stak ik na de eerste opnames de ene body reeds in de rugzak.

De standaardopnames waren gemaakt, dus was het tijd om te experimenteren.
Ik creëerde deze foto in-camera dankzij meerdere belichtingen.
Door de hevige wind en de verschillende opnames krijg je dynamiek in je foto.

Onweerswolken zijn heel interessant voor zwart-wit fotografie.

#Microadventure

Een avontuur hoeft niet per se een grote/spannende reis te zijn.
Dit leerde ik via het boek ‘Microadventures’ van Alastair Humphreys.
Ga op pad in je eigen omgeving, na of zelfs voor uw 9 to 5.
Doe wat je op een grote reis zou doen et voilà, je hebt een
#microadventure.

Na het experimenteren was het tijd om snel beschutting te zoeken
onder de takken van de bomen.
Een hevige regenbui kwam eraan en tijd om terug te keren was er niet.

Wat al druppelend begon, evolueerde zeer snel naar een plonsbad.
Alsof ik onder een douche stond met de kraan volledig open gedraaid.
Ontkomen zat er niet in. Ik stelde mijn fiets, tripod + camera
onder een overhangende tak om zo wat water tegen te houden.
Mijn pet toverde ik om naar regenscherm ter bescherming van mijn camera.

Door en door nat, maar wat een zalig gevoel!

Toen ik mijn schuilplaats verliet, deelde ik onderstaand filmpje op mijn Instagram story.

Mijn #microadventure zat er alweer op want met een kleine in huis
komen er extra verantwoordelijkheden.
Mijn twee vrije uurtjes werden goed benut en
ik kon de renovatiewerken even uit het hoofd zetten. Double win!

Vond je dit een leuk/interessant blogartikel?
Of vond je het maar niets? (Dat kan ook hé 😉 )
Let’s meet in the comment section!

Tot snel!

Groejes,

Glenn

Ps: Jullie kennen het wel. Na regen komt zonneschijn! 🙂