KALMTHOUTSE HEIDE

Als we even de agenda ‘Vlaanderen in 52 ontdekkingen’ erbij nemen, dan zien we dat we keuze hadden uit ‘het griesbroek’, ‘Terril Connecterra in Maasmechelen’, ‘Kraenepoel’, de ‘kalmthoutse heide’ en als vijfde keuze kregen we ‘de baai van Heist’.

Ik koos resoluut voor de Kalmthoutse Heide en – ‘oh boy’ – ik heb het me niet beklaagd!
Hopelijk kan ik mijn enthousiasme voor dit natuurgebied overbrengen via dit blogbericht.
Lees snel verder om meer te weten over mijn uitstap, of om direct naar de resultaten te kijken.

De Kalmthoutse Heide

De Kalmthoutse Heide is DE grote trots van Kalmthout. Het Natuurreservaat maakt deel uit van een aaneengesloten gebied dat zich zowel in België als in Nederland bevindt. De totale oppervlakte beslaat +/- 6000ha. Onder de fotografen is het vooral bekend voor de prachtige bloeiende heidevelden in augustus. Doch, In ‘Vlaanderen in 52 ontdekkingen’ raad fotograaf Koen de Langhe ons aan om dit gebied ook eens te bezoeken in de winterperiode.

Zo gezegd, zo gedaan!

We zijn er, en nu?

Aangezien het natuurreservaat zo’n groot domein is, vroeg ik Koen welke route hij meestal nam als hij dit park bezocht. Hij gaf me enkele tips, maar hijzelf laat zich vooral graag leiden door zijn intuïtie. of gevoel. Naast het advies van Koen nam ik ook eens het boekje ‘Adembenemend België’ ter hand. Dit is een handig boekje van fotograaf Wouter Pattyn waarin hij de mooiste natuurgebieden van België beschrijft. En ja hoor, daarin vinden we ook de Kalmthoutse Heide terug.

Foto Adembenemend België, Wouter Pattyn.

We volgen de wandeling van 9 km die voorgesteld wordt door Wouter Pattyn. Deze vertrekt aan het natuureducatief centrum de Vroente, gelegen aan de Putsesteenweg. Ga je liever op stap met een gids? Dat kan ook! Rondleidingen voor groepen kunnen aangevraagd worden bij dienst Toerisme. Hierbij heb je twee keuzes, een cultuurhistorische rondleiding of een gids die de biotoop van de heide aankaart.

*

Mijn ervaringen!

Om kort te zijn, ik kan dit park iedereen aanbevelen. Daarom niet per se om te fotograferen.
Genieten, één woord die me direct te binnenschiet als ik terugdenk. Ik genoot echt van de stilte die er heerst. Het voordeel van de bloeiende heide had ik niet, dus koos ik ervoor om op een mistige dag te gaan, zo kun je sommige elementen losmaken van de achtergrond. Mist lijkt misschien saai in het eerste opzicht, maar ik hou ervan. Door de afwezigheid van kleur, leent een taferaal in mistige omstandigheden zich perfect voor zwart wit fotografie. Naast mist, is de uitdaging voor de fotograaf dan ook elementen te zoeken die een meerwaarde kunnen hebben in een zwart wit beeld.
Denk maar aan verschillende kleuren van vegetatie.

Gepakt en gezakt met mijn materiaal trok ik het park in.

EN … DIT ZIJN

De resultaten!

Sharing is caring! Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook0

The author

Glenn Vanderbeke is gebeten door fotografie sinds 2009. Als natuur en 'outdoor' liefhebber focust hij zich vooral op landschapsfotografie. Daarnaast houdt hij zich graag bezig met projecten. Projecten waar hij gedurende lange tijd kan aan werken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *